خدایا! مرا به مرگ نزدیک تر کن و نیز از آن دورم کن.

مرا به آن نزدیک کن که همیشه در فکر حضور در  پیشگاه والا مرتبه ی تو باشم و رسیدن به تو را احساس کنم و از آن دورم کن که مجالی برای بندگی بیشترت را به من حقیر سراپاتقصیر عطا کرده باشی.

آمین یا الرحمن الراحمین

مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه

به نام خداوند خوبیها

عکسی زیبا. به یاد خاطره ای بس زیبا و هول انگیز افتادم. یادش بخیر

پرواز کن پرواز کن

 تا اوج آسمان ها پرواز کن پرواز کن

سلام اى سفره دار فاطميه                                                          نگار بى قرار فاطميه
سلام اى محرم غم‏هاى مادر                                                           تويى تنها نگار فاطميه
دلم يك سال مى‏ سوزد به حسرت                                       مگر بيند بهار فاطميه
دمى چشمان دل را باز بنما                                                        كه بينم لاله زار فاطميه
نظر كن تا نشيند بر سر من                                                    كمى از اين غبار فاطميه
دلم تنگ عزاى ياس باشد                                                      ز بس هستم خمار فاطميه
شود آيا دهى چيزى نشانم                                      الا اى پرده دار فاطميه
شود آيا دهى شال عزايم                                         گانه سوگوار فاطميه
تويى تنها مدار قلب زهرا                                                 مدال افتخار فاطميه
شود آيا كنى بر ما عنايت                                                                       شوم من جان نثار فاطميه
بيا اى راز دار قلب حيدر                                                                          الا اى ذوالفقــار فاطميــه

اي خداوند ،
تو که به بني آدم کرامت بخشيده اي ،
تو که امانت خاص خويش را بر دوش بني آدم نهاده اي ،
تو که همه پيامبرانت را براي تعليم کتاب و تحقق عدالت مبعوث کرده اي ،
تو که عزت را از آن خود مي خواني و از آن پيامبران خود و از آن انسانهايي که ايمان دارند . . .
ما انسانيم ،
به تو و پيام پيامبران تو ، ايمان داريم .
آزادي و آگاهي و عدالت و عزت را از تو مي خواهيم .
ببخش ، که سخت محتاجيم و دردناکانه تر از همه وقت ،
قرباني اسارت و جهل و ذِلّتيم .
اي خداوند مستضعفان ،
تو که « اراده کرده اي تا بر بيچاره شدگان زمين منت نهي، و توده هاي محکوم ضعف و محروم از حيات را ـ که دربند کشيدگان تاريخ و قربانيان ستم و غارت زمان و مبغوضان دوزخ زمينند ـ  به رهبري انسانشان برکشي و به وراثت جهانشان برداري ! »
اينک هنگام در رسيده است و مستضعفان زمين وعده تو را انتظار مي کشند ،
اي مظهر غيرت ،
مستضعفان زمين ، در ايـن زمان تنها پرستندگان تو اند .
اي خداوند ،
تو که « همه فرشتگانت را در پاي آدم به سجده افکندي».
ببخش ، که سخت محتاجيم.

اي خداوند،
تو که به بني آدم کرامت بخشيده اي،
تو که امانت خاص خويش را بر دوش بني آدم نهاده اي،
تو که همه پيامبرانت را براي تعليم کتاب و تحقق عدالت مبعوث کرده اي،
تو که عزت را از آن خود مي خواني و از آن پيامبران خود و از آن انسانهايي که ايمان دارند. . .
ما انسانيم،
به تو و پيام پيامبران تو ، ايمان داريم.
آزادي و آگاهي و عدالت و عزت را از تو مي خواهيم.
ببخش ، که سخت محتاجيم و دردناکانه تر از همه وقت،
قرباني اسارت و جهل و ذِلّتيم.
اي خداوند مستضعفان،
تو که « اراده کرده اي تا بر بيچاره شدگان زمين منت نهي، و توده هاي محکوم ضعف و محروم از حيات را ـ که دربند کشيدگان تاريخ و قربانيان ستم و غارت زمان و مبغوضان دوزخ زمينند ـ  به رهبري انسانشان برکشي و به وراثت جهانشان برداري ! »
اينک هنگام در رسيده است و مستضعفان زمين وعده تو را انتظار مي کشند ،
اي مظهر غيرت،
مستضعفان زمين، در ايـن زمان تنها پرستندگان تو اند.
اي خداوند،
تو که « همه فرشتگانت را در پاي آدم به سجده افکندي».
ببخش، که سخت محتاجيم.

هميشه در حال رفتن است، گاهي با شتاب و گاهي به نرمي و آرام. اما بايد برود و گويي رازي را با خود حمل مي كند كه با حركتش زندگي، حيات و سرسبزي را به همه جا و همه كس مي بخشيد.
پرسيدم: چگونه است كه از رفتن خسته نمي شوي؟ و اين همه رفتن و حركت از كجاست؟ چه چيزي تو را اينچنين به حركت واداشته است كه در حركت تو "زندگي" رنگ مي گيرد و با توقف تو هم خودت و هم زندگي مي ميرد!
به نرمي گفت: در من شوق و شور را وديعه گذاشته است و آنقدر سرشار از شوقم كهع تاب ماندن ندارم. و من اين راز را در گوش همه جا و همه كس مي خوانم!
آن روز من"راز آب" را دانستم.